باز هم تكرار است . هم تكرار و هم تسلىدهندهء دل پيامبر ( ص ) است . اى پيامبر چه بگويى و چه نگويى فايده‌اى ندارد . اينها ايمان نخواهند آورد . اين معنى در قرآن زياد تكرار شده ، منتهى با كلمات ديگر . در همين قالب گاهى مىفرمايد : انَّكَ لا تُسْمِعُ المَوتي وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ اذا وَلَوْ مُدْبِرينَ « 1 » در اينجا به پيامبر مىگويد ، تو نمىدانى به مرده چيز بفهمانى و در جاى ديگر مىفرمايد : وَ ما يَستَويِ الاحْياءُ وَ لا الامْواتُ انَّ الله يُسْمِعُ مَنْ يَشاءُ وَما انْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي القُبورِ انْ انْتَ الّا نَذيرٌ « 2 » اى پيامبر به كسى كه در قبر است و مرده است نمىتوانى چيز بفهمانى . گاهى مىفرمايد : « لَعَلَكَ باخِعٌ نَفْسَكَ الّا يَكُونُوا مُؤمِنينَ « 3 » » اى پيامبر ! مثل اينكه مىخواهى به خاطر ايمان نياوردن اين مردم ، خود را بكشى اينها نمىشنوند ، كورند ، كرند ، دل ندارند . گاهى هم مىگويد : و سواء عليهم ءانذرتهم ام لم تنذرهم لايؤمنون . اين سه آيه در قرآن تكرار شده است و يك چيز هم بيشتر نيست ، همانطور كه قبلًا درباره‌اش بحث شد . نتيجه آيات سه گانه مورد بحث اگر قرآن همه‌اش براى اخلاق است ، اگر بعثت انبياء از آدم ( ع ) تا خاتم ( ص )

--> ( 1 ) - سوره نمل ، آيه 80 ، ترجمه : همانا تو ( با آنكه پيامبر به حق و مطلقى ، باز هم ) نمىتوانى كه مردگان ( و مرده‌دلان ) را سخنى بشنوانى يا كران ( باطن ) را كه ( به گمراهى ) از گفتارت روى مىگردانند ، به حقيقت شنوا كنى . ( 2 ) - سوره فاطر ، آيه 22 و 23 ترجمه : زنده‌ها با مرده‌ها برابر نيستند خداوند هر كه را بخواهد شنواى ( كلام حق ) سازد ولى تو ( اى رسول ما ) هرگز نمىتوانى كسانى را كه در گور ( كفر وجهالت ) فرو رفته‌اند ، شنوا كنى . تو جز آنكه خلق را ( از كيفر اعمال بد ) بترسانى به كارى مأمور نيستى ( و اين زنده‌دلان علم و ايمان هستند كه متنبه مىشوند و مردگان جهل و عصيان كه در گور لجاجت‌ها مدفونند ، هرگز نمىتوانند پندپذير باشند ) ( 3 ) - سوره شعراء آيه 2 ، ترجمه : اى رسول ما ( تو چنان در انديشه خلقى ) كه مىخواهى خويش را براى اينكه آنها ايمان نمىآورند بكشى .